Şairlere dil döktürten Denizi mavi İstanbul  Aşıklara şarkı yazdıran  Ressamlara fırça tutturan Gökyüzü mavi İstanbul  Almışım çayımı elime Burnumda iyot kokusu Nedir sendeki hiç bir şehirde olmayan? Olsada kalbime dokunamayan? Kalabalıklar içinde kendimi bulduğum  Yalnızlığımda kaybolduğum Güneşinin parlaklığıyla İçimi ısıttığım Ne senle, ne de sensiz  İstanbul, İstanbul Gamze

Bırak geride kalanları öylece İzin ver hafiflemeye İzin ver ki geçsin gitsin yüreğinden sıkıştırmaya çalıştıkların sessizce Bırak artık sende olmayanları Bırak ki özgürleş Aç avuçlarını gökyüzüne neyse tuttuğun aksın öylece Çevir yüzünü güneşe bilginin ışığı aydınlatsın içini Ayın ışığı parlatsın kalbini Bırak gitsin, izin ver bitsin… Gamze