Yaşam bir rollercoaster gibi; bazen bir düzlükte, bazen inişli, bazen çıkışlı… Bir bakmışın mutluluktan çığlık atıyorsun, bir bakmışın korkudan gözünden bir damla düşmüş. Yaşam denen bu rollercoaster kendi hızında, kendi sürecinde, olduğu gibi akarken ben inmek istiyorum diyemiyorsun. Neyse gelen bu süreçte onla kalmak zorundasın, iyi ya da kötü, istediğin ya da istemediğin şekliyle, zor...

Kendini sevmekle başla önce sonra seversin herşeyi. Sonra bir ağacı sev mesela, bir köpeği sev tüm kalbinle. Sadece bir gün değil her gün sev. Söyle karşındakine sevdiğini çok geç olmadan, bir bakarsın zaman geçmiş, sen söylemeden sevdiğini. Seni seveni sevebilirsin ya sevmeyeni? Sevebilir misin karşındakini sadece varlığından? Sevebilir misin karşılık beklemeden? Yaşamındaki tüm zorluklara rağmen...