Hatırlamak lazım sevmeyi, ve sonra yeniden sevebilmeyi, seveni görebilmeyi, Göreni sevebilmeyi, sevgiden gelmeyi ve sevgiye gitmeyi, Her uyandığın sabaha sevgiyle kalkmayı, sevgiyle devam etmeyi yola, Yoldan gelenlere rağmen severek çözebilmeyi kalbindeki düğümleri, Sevgiyle kalkmayı düştüğün yerden, sevgiyle yeniden atabilmeli adımları tek tek… Hissetmek lazım sevilmeyi, ve yeniden sevilebilmeyi, sevileni bilmeyi Ve yeniden tanımayı ta içinde…...

Kendini sevmekle başla önce sonra seversin herşeyi. Sonra bir ağacı sev mesela, bir köpeği sev tüm kalbinle. Sadece bir gün değil her gün sev. Söyle karşındakine sevdiğini çok geç olmadan, bir bakarsın zaman geçmiş, sen söylemeden sevdiğini. Seni seveni sevebilirsin ya sevmeyeni? Sevebilir misin karşındakini sadece varlığından? Sevebilir misin karşılık beklemeden? Yaşamındaki tüm zorluklara rağmen...

Bir insanın kalbi nasıl çamurla kaplanırmış meğer, kalbinin kirini etrafa bulaştırırmış hiç çekinmeden Kalbimde dediğin hiç sende olmamış meğer, hiç seninle… Dudaklardan çıkan söz önce kalbe ulaşırmış meğer, birini yaralamak için gerek yokmuş fazla şeye İnsanlar gelir, kalır ve gidermiş zamanı geldiğinde Ne az, ne çok, değerince… Meğer insan sevdiğinin hatasını görmezmiş Bilmezmiş insan çiğ...