Kalbim bir başka çarpıyor bugün. Bir başka ritimde sanki, pır pır, yeni kanatlanan bir güvercinin heyecanıyla…  Sanki bir başka doluyor ciğerlerime nefes, bir başka geliyor burnuma şehrin kokusu. İçimde bir bayram havası, bir şenlik insanların yüzünde!  Bir tebessüm ediyorum, tüm İstanbul gülüyor sanki bana!  Tüm ihtişamıyla parlıyor ay, vuruyor ışığı İstanbul’un yedi tepesine!  Akşam serinliği...

Yorucu, yıkıcı bir o kadar da farkındalıklarla dolu bir kaç hafta geçirdim. Size de öyle olmadı mı? Dolunaydı, tutulmaydı sıcaktı derken bir bakmışım yine yeni kapılar açılmış önümde, yeni farkındalıklar, kalbe giden yolda yine kalple gördüğüm yaşam… Ne zaman durmam gerekse bedenim konuşmaya başlar; ifade edemediklerim boğazımda düğümlenir, kendime yük ettiklerim omzumda ağırlık yapar. Ne...

Aslında her yeni günde yeniden doğduğumu anladım, her yeni doğan güneşe uyanabilmek yeni bir günde yeniden var olmaktı; yeni bir gün yeni bir deneyim, yeni bir an, yeni bir olgu, aldığım her nefes yeni. Kaç yaşına gelirsen gel aile sıcaklığına hep ihtiyaç duyulacağını anladım ve kaç yaşına gelmiş olursan ol ailen için hep çocuk kalacağını....