Havaalanında otobüsteyim, uçağa doğru yol alıyoruz. Telefonumun notlarına bakıyorum. En son alınacaklar listesi: enginar, ilaçlar, şarj aletleri… Gözüme diğer notlar ilişyior: MR, tomografi fiyatlarını yazmışım… Duruyoruz otobüsün içinde, etrafa bakıyorum, hava bulutlu, biraz güneş var dışarıda, içeride hüzün… İnsanlar yüzüme bakıyor, yüzümde bir kızgınlık ifadesi, insanlığın geldiği noktaya öfke duyuyorum (havaalanında yaşadığım bir deneyim sonrası)...

Şairlere dil döktürten Denizi mavi İstanbul  Aşıklara şarkı yazdıran  Ressamlara fırça tutturan Gökyüzü mavi İstanbul  Almışım çayımı elime Burnumda iyot kokusu Nedir sendeki hiç bir şehirde olmayan? Olsada kalbime dokunamayan? Kalabalıklar içinde kendimi bulduğum  Yalnızlığımda kaybolduğum Güneşinin parlaklığıyla İçimi ısıttığım Ne senle, ne de sensiz  İstanbul, İstanbul Gamze

Zaman geçen sene bu zamanlar, o zamanda eşyalar toplanmış, 3 sene bize yuva olan evimiz artık maziye özlemle bakılacak bir anı olmaya başlamış bile… Şimdi bile zaman zaman yaşadığım o güzel anılar gelir aklıma, biraz özlem, yaşanılan güzel anıların hatırına derin minnet duygusuyla… Zaman elimizle tutamadığımız, bazen geçmediğini düşündüğümüz, çoğu zaman su gibi akıp giden...

Kalbim bir başka çarpıyor bugün. Bir başka ritimde sanki, pır pır, yeni kanatlanan bir güvercinin heyecanıyla…  Sanki bir başka doluyor ciğerlerime nefes, bir başka geliyor burnuma şehrin kokusu. İçimde bir bayram havası, bir şenlik insanların yüzünde!  Bir tebessüm ediyorum, tüm İstanbul gülüyor sanki bana!  Tüm ihtişamıyla parlıyor ay, vuruyor ışığı İstanbul’un yedi tepesine!  Akşam serinliği...