Çoğu kez her şey çok renkli görünür ? Başarılan her şey çok kolay, her şey olması gerektiği gibi ve yerli yerinde… Pek de bilinmez, yaşamın arka perdesinde olan biten, verilen mücadele… İnsan her şeyi yaşar bu hayatta; mutluluğu, hüznü, acıyı, aşkı, özlemi, hayal kırıklığını… Ve çoğu kez hep o renkli yaşamından bir şeyler paylaşır. Gülen...

Dönüşüm. Ne kadar da büyük bir kelime değil mi? Ama mümkün. Hiç mümkün değilmiş gibi gelse de mümkün. Etrafımızdaki her şey birer enerji diyor Don Miguel Ruiz; ‘‘hiç bir şey yok olmaz ama her şey dönüşür.’’ Bir hissin diğerine dönüşür asla yok olmaz, bakış açın başka bakış açısına dönüşür asla yok olmaz. Evrendeki her şey...

Her yolculuk heyecan vericidir, her başlangıç bilinmez… Kısa ya da uzun fark etmez. Birkaç gün önceden bavul hazırlanır, tatlı bir telaş hakimdir evde. Hele bir de uzak diyarlaraysa yolculuk, hep bir şey unutup unutulmadığı kontrol edilir, bir dolu liste yapılır. “Aman bir şey aksi gitmesin” diye. Hele benim gibi kontrolcü biri için durum günler öncesinden...

Haykırışını duymamışsın sessizliğimin,Sessizliğimi dinleyememişsin kelimelerimin içindeki. Tanımamışsın hiç hassas bir kalbi,Sanki değilmiş gibi seninki.Gözler kalbin aynasıdır derler, Bakmamışsın hiç içtenYansıyan sen değilmişsin gibi.Görememişsin içimdeki ışığı,İçindeki karanlığı aydınlatmamış gibi.Kalmamışsın kendinle sessizce,Hiç yalnız olmayacakmışsın gibi.Bitmemiş ki içindeki savaş kendinle olan,Kandırmışsın kendini özgürmüşsün gibi her an.Yemiş içini her gün kendinle yüz yüze gelmeye korktuğun her an,Hiç karşılaşmayacakmışsın gibi anbean.Anlayamamışsın sessizliğimi,Sanki...

Omzumu inciteli neredeyse 4 ay olmuştu. Yaptığım yoğun yoga ve pilates pratikleri sonucu bir cuma akşamı hissetmeye başladım omzumdaki ağrıyı. Önce geçici bir şey olduğunu düşünmüştüm. Ağrı birkaç gün geçmeyince endişe etmeye başlamıştım. Voleybol oynadığım dönemde omzumdan sakatlanmıştım ve iyileşme sürecim oldukça uzun ve zorlu geçmişti. Bu süreci bildiğim için içimde bir korku oluştu. Zihin...

Lotus çiçeği, karanlığın içinden güneşe uzanan bilge… Çamurun bulanıklığından berrak suya uzanan bir tohum… O balçığın içinden çıkamaz diye sınırlandırdığımız sonsuz güzellik… İnsanoğlunun bitkide vuku bulmuş hali, lotus… Tüm karanlığına, tüm sınırlılıklarına rağmen içsel mücadelesini verip sonsuzluğa, ışıldayan yanına ulaşmış lotus… Nereden mi çıktı bu lotus çiçeği şimdi? Lotus çiçeği çamurun, kirin, suyun içinde yetişen,...

Yıl 2014, aylardan Eylül, yine tatlı bir hava İstanbul’da, ılık, hafif esintili ama güneşli, içi ısıtan, kalbe dokunan, üşütmeyen bir hava… İçimiz huzurla dolu, yüzlerde gülümseme, kalplerde hafif bir burukluk, bu bir veda değil, yeniden yeni bir “ben’le” kavuşmak üzere bir hoşçakal… Yeni bir yolun başlangıcı,sonbahar gibi… Yaprakları dökme vakti, alabildiğine kırmızı, turuncu, sarı, hardal...

Uzun, yorucu, yüklerle, karmaşayla geçen bir süreçten sonra dört gözle o pazar gününü beklemiştim. O hafta hiç içim içime sığmadı, heyecanla günlerin hızla geçmesini bekledim. Bavulumu günler öncesinden hazırladım, son güne geldiğimde bir kaç eşya çıkardım, birkaç gün için fazlaydı sanki o küçük bavul. Hazırlayacağım bavul için kıyafet seçerken giymediğim şeyler olduğunu fark edip bir...

Yorucu, yıkıcı bir o kadar da farkındalıklarla dolu bir kaç hafta geçirdim. Size de öyle olmadı mı? Dolunaydı, tutulmaydı sıcaktı derken bir bakmışım yine yeni kapılar açılmış önümde, yeni farkındalıklar, kalbe giden yolda yine kalple gördüğüm yaşam… Ne zaman durmam gerekse bedenim konuşmaya başlar; ifade edemediklerim boğazımda düğümlenir, kendime yük ettiklerim omzumda ağırlık yapar. Ne...

Burgazada’da yoga dersimiz sonlanmıştı. Ülkemizin yaşadığı üzücü durumdan ötürü birleştirici, merkezleyici konular ele alıyordum. Bütünlük konusunu ele aldım bugün! Parçaların bütünlüğü, evrendeki, zincirdeki parçaların bütünlüğüne doğru uzandı. Asanaları gerçekleştirirken aşama aşama parçaları üst üste koyarak, pozun bütününe ulaşmayı anlatıyordum. Beden, zihin ve ruh bütünlüğümüzü bulmanın yolunun yogadan geçtiğini söylüyordum. Bizi birbirimize bağlayan, içimizde hep var...