Yaşamımızda başımıza gelenlerin bir anlamı olduğuna inandım hep. Ne oluyorsa vardır bir hayır. Vardır elbet öğrenmem gereken, görmem gereken bir şey! Belki durmam gerektir, nefes almam sadece, bazen söylemem gereklidir içimden geldiğince, bazen bakmam gereklidir yavaşlayarak, görebilmem için burnumun ucundakini, ne kadar gelirse evrenden mana o kadar yakınımdadır anlam, ne kadar derinse yaram o kadar...

Haykırışını duymamışsın sessizliğimin,Sessizliğimi dinleyememişsin kelimelerimin içindeki. Tanımamışsın hiç hassas bir kalbi,Sanki değilmiş gibi seninki.Gözler kalbin aynasıdır derler, Bakmamışsın hiç içtenYansıyan sen değilmişsin gibi.Görememişsin içimdeki ışığı,İçindeki karanlığı aydınlatmamış gibi.Kalmamışsın kendinle sessizce,Hiç yalnız olmayacakmışsın gibi.Bitmemiş ki içindeki savaş kendinle olan,Kandırmışsın kendini özgürmüşsün gibi her an.Yemiş içini her gün kendinle yüz yüze gelmeye korktuğun her an,Hiç karşılaşmayacakmışsın gibi anbean.Anlayamamışsın sessizliğimi,Sanki...