Bu sabah boynumun diğer tarafı tutulmuş bir şekilde uyandım. Uzun süredir bedenim ve “Ben” sanki karşılıklı bir savaş içindeyiz. Sağlık sorunları, el bileğimde çıkan kist, ona bağlı olarak omzumdaki ağrı… Bu liste uzayıp gidiyor. Belki de 3 senedir, bedenimde sürekli bir iniş çıkış, içimde tam olarak bulamadığım olma hali, sebepsiz huzurlu olma hali, bir süredir...

Haykırışını duymamışsın sessizliğimin,Sessizliğimi dinleyememişsin kelimelerimin içindeki. Tanımamışsın hiç hassas bir kalbi,Sanki değilmiş gibi seninki.Gözler kalbin aynasıdır derler, Bakmamışsın hiç içtenYansıyan sen değilmişsin gibi.Görememişsin içimdeki ışığı,İçindeki karanlığı aydınlatmamış gibi.Kalmamışsın kendinle sessizce,Hiç yalnız olmayacakmışsın gibi.Bitmemiş ki içindeki savaş kendinle olan,Kandırmışsın kendini özgürmüşsün gibi her an.Yemiş içini her gün kendinle yüz yüze gelmeye korktuğun her an,Hiç karşılaşmayacakmışsın gibi anbean.Anlayamamışsın sessizliğimi,Sanki...