Haykırışını duymamışsın sessizliğimin,
Sessizliğimi dinleyememişsin kelimelerimin içindeki.
Tanımamışsın hiç hassas bir kalbi,
Sanki değilmiş gibi seninki.
Gözler kalbin aynasıdır derler,
Bakmamışsın hiç içten
Yansıyan sen değilmişsin gibi.
Görememişsin içimdeki ışığı,
İçindeki karanlığı aydınlatmamış gibi.
Kalmamışsın kendinle sessizce,
Hiç yalnız olmayacakmışsın gibi.
Bitmemiş ki içindeki savaş kendinle olan,
Kandırmışsın kendini özgürmüşsün gibi her an.
Yemiş içini her gün kendinle yüz yüze gelmeye korktuğun her an,
Hiç karşılaşmayacakmışsın gibi anbean.
Anlayamamışsın sessizliğimi,
Sanki beni hiç tanımamışsın gibi.
Yalnızlığının içindeki gürültüde kaybolmuşsun,
Hiç yanında olmamışım gibi.
Dinlememişsin ki en derindekini
Nasıl duyasın içindeki beni?
Nasıl duyasın sessizliğimin içindeki seni?
Nasıl duyasın sessizliğimin içindeki sesi? “
Gamze





