Çoğu kez her şey çok renkli görünür ? Başarılan her şey çok kolay, her şey olması gerektiği gibi ve yerli yerinde… Pek de bilinmez, yaşamın arka perdesinde olan biten, verilen mücadele… İnsan her şeyi yaşar bu hayatta; mutluluğu, hüznü, acıyı, aşkı, özlemi, hayal kırıklığını… Ve çoğu kez hep o renkli yaşamından bir şeyler paylaşır. Gülen yüzüyle karşılar geleni, olmuşsa bir sebebi vardır, bu da geçecektir… Ve bu böyle sıralanır gider.

Eğer hep olduğun halinde değilsen anlaşılır o. Belki garipsenir, belki kabullenilir, belki herkesten çok sen, kendinin bu alışmadığın halini kabullenmez, hatta tahammül bile edemeyebilirsin. Evet, yaşam çoğu zaman renklidir, sadece doğaya baktığında, bir kuşun uçuşunu gözlemlediğinde ya da çok çok uzun süre tadına bakamadığın bir yemeği yediğinde o kadar da renklidir ki yaşam.

O renkli dediğin yaşam maalesef aynı cömertlikle sunmayabilir sana tüm zenginliğini ve bazen başına gelen her şey bir o kadar siyah ve renksiz gelir ki. Sanki gökyüzündeki o küçük yağmur bulutu sadece senin üzerine yağarmış gibi. Evet, yaşam tüm renkliliğiyle var olurken biraz da gri renkte kalabilmeyi kabullenmek gerek belki de. Biraz beklemek, gözlemlemek, belki o kadar da çok mücadele vermeden olanla orada kalabilmek, kendinden uzaklaşmadan, yaşadığın duygudan, fiziksel acıdan kaçmaya çalışmadan biraz da gride olabilmeye tahammül etmek.

Ben böyle değilim aslındaları bırakıp ben biraz böyleyim bu ara deme cesaretini bulabilmek. Acıyı yaşamak, ne kadar gerekiyorsa, özlemek olabildiğince, ne yapacağını bilmediğinde, iyi gelen ne varsa sana onu yapmak. Belki dolaşmak hiç bir amacın olmadan, hareket etmek dileğin yavaşlıkta, bedenin o gün neye izin verirse. Bırakmak zihnindeki her anda mükemmel olma halini, sadece elinden gelenin en iyisini yapsan yeter. Yaşam dümdüz bir yol değil, hiçbir zaman da olmayacak, her an herkes birçok şeyi aynı zamanlarda farklı yoğunluklarda yaşayabilir.

Günün sonunda bu yolda hep birlikteyiz. Biraz anlayış, biraz şefkat, biraz kabul… Neysen o gün öyle olsan ne olur? Bıraksan göz yaşını, bıraksan ağız dolusu gülüşünü ne olur? Hala nefes alıyorsan her şey mümkün? Biraz yeşil, biraz mavi, biraz beyaz, biraz gri… Hepsi de yaşamda değil mi?

 

Yaşamın renklerinden kalbe resmedilenlerden, içtenlikle

Gamze