Her şeyden biraz kalır demiş şair; “kavanozda biraz kahve, insanda biraz acı, insanda biraz mutluluk…”

Hiç bir gidiş beklendik değildir, hep bir özlem bırakır geride.

Yaşanan her an dolu dolu yaşanmış olsa da hep bir eksik kalır bir şeyler…

Biraz pişmanlık kalır, biraz kızgınlık, biraz acı…

Geride kalan her anı, ne kadar çok olsa da, biraz boşluk bırakır kalpte.

Birkaç eşya kalır hep, geri gideni yeniden getirecekmişcesine,

Kulağında birkaç ses kalır, sanki her an aranacakmışcasına,

Birkaç öğreti kalır geride, her seferinde hatırlatır yokluğunu.

Keşkeler kalır hep, böyle mi yapsaydıklar, şöyle mi etseydikler…

İnsan hiç ölmeyecekmiş gibi yaşar hep, yaşamın koşturmacasına kaptırır kendini.

Her bir gidiş hatırlatır o anların değerini.

Her şeyden biraz kalır geriye, birkaç anı, biraz hüzün, biraz acı, birkaç fotoğraf, birkaç söz kulağında,

Birkaç damla gözyaşı gözünün pınarında…

Biraz koku burnunun ucunda,

Her seferinde hatırlatan birkaç güzel anıyı…

Her gidiş zamansızdır.

Yarım kalır sarılmalar, anlatmalar, gülmeler,

Sofralar yarım kalır, dertleşmeler yarım kalır…

Her şeyden biraz kalır,

Yürekte boşluk, biraz hüzün, kavanozda biraz bal, şişede biraz şarap, birkaç kıyafet, birkaç mutlu anı…

Zamansız gidişine özlemle babam

  Kızın 

Gamze