Yaşam bir rollercoaster gibi; bazen bir düzlükte, bazen inişli, bazen çıkışlı… Bir bakmışın mutluluktan çığlık atıyorsun, bir bakmışın korkudan gözünden bir damla düşmüş. Yaşam denen bu rollercoaster kendi hızında, kendi sürecinde, olduğu gibi akarken ben inmek istiyorum diyemiyorsun. Neyse gelen bu süreçte onla kalmak zorundasın, iyi ya da kötü, istediğin ya da istemediğin şekliyle, zor...

Hatırlamak lazım sevmeyi, ve sonra yeniden sevebilmeyi, seveni görebilmeyi, Göreni sevebilmeyi, sevgiden gelmeyi ve sevgiye gitmeyi, Her uyandığın sabaha sevgiyle kalkmayı, sevgiyle devam etmeyi yola, Yoldan gelenlere rağmen severek çözebilmeyi kalbindeki düğümleri, Sevgiyle kalkmayı düştüğün yerden, sevgiyle yeniden atabilmeli adımları tek tek… Hissetmek lazım sevilmeyi, ve yeniden sevilebilmeyi, sevileni bilmeyi Ve yeniden tanımayı ta içinde…...

Kalbim bir başka çarpıyor bugün. Bir başka ritimde sanki, pır pır, yeni kanatlanan bir güvercinin heyecanıyla…  Sanki bir başka doluyor ciğerlerime nefes, bir başka geliyor burnuma şehrin kokusu. İçimde bir bayram havası, bir şenlik insanların yüzünde!  Bir tebessüm ediyorum, tüm İstanbul gülüyor sanki bana!  Tüm ihtişamıyla parlıyor ay, vuruyor ışığı İstanbul’un yedi tepesine!  Akşam serinliği...

Yaşamımızda başımıza gelenlerin bir anlamı olduğuna inandım hep. Ne oluyorsa vardır bir hayır. Vardır elbet öğrenmem gereken, görmem gereken bir şey! Belki durmam gerektir, nefes almam sadece, bazen söylemem gereklidir içimden geldiğince, bazen bakmam gereklidir yavaşlayarak, görebilmem için burnumun ucundakini, ne kadar gelirse evrenden mana o kadar yakınımdadır anlam, ne kadar derinse yaram o kadar...

Bizim evimizden yemek, içmek hiç eksik olmazdı. Hele pazar kahvaltısının mutlulukla bir ilgisi olmalıydı. Sadece bugün değil, çocukluğumdan bu yaşıma kadar süre gelen bir gelenek, bir ritüel, bir yuva, bir aile, bir sıcaklık, mutluluktu benim için pazar kahvaltısı. Soframızda olmazsa olmazdı peynir, zeytin, bir çeşitle yetinilmezdi hiçbir zaman. En az iki çeşit olmalıydı, reçelinden, balına,...

Kendini sevmekle başla önce sonra seversin herşeyi. Sonra bir ağacı sev mesela, bir köpeği sev tüm kalbinle. Sadece bir gün değil her gün sev. Söyle karşındakine sevdiğini çok geç olmadan, bir bakarsın zaman geçmiş, sen söylemeden sevdiğini. Seni seveni sevebilirsin ya sevmeyeni? Sevebilir misin karşındakini sadece varlığından? Sevebilir misin karşılık beklemeden? Yaşamındaki tüm zorluklara rağmen...

Haykırışını duymamışsın sessizliğimin,Sessizliğimi dinleyememişsin kelimelerimin içindeki. Tanımamışsın hiç hassas bir kalbi,Sanki değilmiş gibi seninki.Gözler kalbin aynasıdır derler, Bakmamışsın hiç içtenYansıyan sen değilmişsin gibi.Görememişsin içimdeki ışığı,İçindeki karanlığı aydınlatmamış gibi.Kalmamışsın kendinle sessizce,Hiç yalnız olmayacakmışsın gibi.Bitmemiş ki içindeki savaş kendinle olan,Kandırmışsın kendini özgürmüşsün gibi her an.Yemiş içini her gün kendinle yüz yüze gelmeye korktuğun her an,Hiç karşılaşmayacakmışsın gibi anbean.Anlayamamışsın sessizliğimi,Sanki...

Omzumu inciteli neredeyse 4 ay olmuştu. Yaptığım yoğun yoga ve pilates pratikleri sonucu bir cuma akşamı hissetmeye başladım omzumdaki ağrıyı. Önce geçici bir şey olduğunu düşünmüştüm. Ağrı birkaç gün geçmeyince endişe etmeye başlamıştım. Voleybol oynadığım dönemde omzumdan sakatlanmıştım ve iyileşme sürecim oldukça uzun ve zorlu geçmişti. Bu süreci bildiğim için içimde bir korku oluştu. Zihin...

Bir insanın kalbi nasıl çamurla kaplanırmış meğer, kalbinin kirini etrafa bulaştırırmış hiç çekinmeden Kalbimde dediğin hiç sende olmamış meğer, hiç seninle… Dudaklardan çıkan söz önce kalbe ulaşırmış meğer, birini yaralamak için gerek yokmuş fazla şeye İnsanlar gelir, kalır ve gidermiş zamanı geldiğinde Ne az, ne çok, değerince… Meğer insan sevdiğinin hatasını görmezmiş Bilmezmiş insan çiğ...

Yaşam küçük şeylerden ibarettir aslında, o küçük şeyler büyür ve kocaman olur. Sen ne kadar sevgiyle yaklaşırsan etrafındaki her şeye, etrafındaki her şey kocaman olur. Küçük bir tohum kocaman ağaçtır, küçük bir gülüş mutluluk, küçük bir bakış anlamıdır hayatın. Küçük kardeş ise kaç yaşına girmiş olursa olsun hep küçüktür ama her şeydir… Ve birkaç satır,...